به انگیزه ی گشایش مدرسه ها, پس از تعطیلی در دوران

امتیاز کاربران

ستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعالستاره غیر فعال
 

بر گرفته از نشریه کاوگان شماره 2 سال 1375 خورشیدی

 

دانش آموز عزیز!

قلمت را بردار

و بر آن دفتر سبز، به یکی برگ سپید

 به  خط سرخ، بدین سان، بنویس:

 وطنم، ایران است. وطنم جایگه شیران است.

سزد این راز مقدس به‌تو گفتن، زیرا:

ارث تو، خانه‌ی تو، میهن تو، ایران است.

 گنج تو، ثروت تو، عزت تو، ایران است.

زادگاه تو‌، ز آغاز جهان بر پا بود.

 و در آن ظلمت و کفر همگان

ایزد پاک نیایش می‌کرد.

مهر را نیز ستایش می‌کرد.

دانش آموخته ایرانی:

 وطنت در دوران

رنج و نامردمی و فتنه و نیرنگ، فراوان دیده است.

لیک، با این همه جاویدان است.

 سزد: این راز مقدس به‌تو گفتن، زیرا:

 عشق تو، دلبر تو، میهن پاینده‌ي تو

 روح تو، غیرت تو، شوکت تو، ایران است.

زادگاه تو ، در آن تاریکی،هم‌‌چو خورشید فروزان  به جهان

«کنش» و« گویش » و «اندیشه‌ی نیک»، آورد.

و تو: ای مرد و زن هم‌میهن ، بخروشید.

بخروشید که اهریمن دون ، مغزها را خورش مار نسازد.

و زبون ، در «دماوند» دگر بار به بندش بکشید.

ز گریزاندن اهریمن دون

روشنی، پهنه‌ی ایران را، به فروغ ابدی آراید.

سزد این راز مقدس  به‌ تو گفتن، زیرا: وطنت ایران است.

سده‌هایی است، سرافراز و سترگ، زیور تارک تاریخ جهان بشر است.

و خدا، حافظ این بوم و براست

و خدا، حافظ این بوم و بر است.