کودتای 28 امرداد و تولد شاعران نوپرداز ایهام سرا!

احمدسمیعی (ا. شنوا)
کودتای 28 امرداد یکی از پرآثارترین حادثه‎ها در تاریخ ایران بود. فاجعه آمیز‎تر از خود آن پی‎آمد‎هایش بود، بدین معنی که اگر به دنبال آن، آن همه دست‏خوش غرور و غفلت و سرمستی و اندازه نشناسی و فساد نمی‎گشتند، این گونه استخوان‎بندی ایران در هم نمی‎شکست. تا بدان جا که سرانجام برسد به آن جا  که رسید.

ادامه مطلب...

پیرامونِ زبانِ فارسی - بابک آذرتات(علی‌خانی)

سال نو(1) را با همه‌ی فراز و نشیبهای سالِ پارینش آغاز کردیم با خوشبینی نگریستن به سالِ پیشِ رو اگر بتوانیم زبانزدِ « سالی که نکوست از بهارش پیداست» را شایسته‌ی رویدادِ بزرگِ فرهنگیِ جهانی شدنِ نوروزِ ایرانی(2) ، با همه‌ی کم‌کاریها و کاستی‌هایِ سردمدارانِ کشور در راه پیمایشِ جهان‌شناختیِ آن و پس از آن بدانیم، از آنجاییکه دبیرخانه‌یِ این رویدادِ جهانی در تهران است و نخستین سالِ جشنِ جهانیِ نوروز با نمایندگانِ جهانِ فرهنگیِ نوروز در ایران برگزارشد(گرچه برگزاری آن نه در خورِ نوروزِ هزاران ساله و فرهنگ ایرانی بود)، با اینهمه گرچه «جوجه را در پایانِ پاییز می‌شمارند» می‌توان این جنبش را به فالِ نیک گرفت. نوروزِ جمشیدی (3) را که جز روزِ نو سال نیست، همانگونه که در نام و تاریخِ آن هویداست اگر با هر ریخت و کالبدی که در آورند جز رنگِ ایران رنگِ دیگری در آن نمایانگر نیست خواه در الفبایِ لاتین (4) یا سیریلیک (5) باشد و یا در الفبایِ فارسی و عربی (6) و یا در هر الفبایِ دیگری جز ریشه‌یابیِ فارسی(ایرانی) آن شدنی نیست مگر اینکه ره به ناکجاآبادهایِ پندارگونه و ساختگی خویش بپیمایند.

ادامه مطلب...

خط فارسی بازماندهٔ خطهای کهن ایران

دیدگاه برخی پژوهشگران دربارهٔ خط پارسی اینست که این خط بازمانده ایست از خطی که آن را عربی می‌خوانند و بر این باورند که خط عربی بازماندة خط نبطی یا کوفی می‌باشد. حال آنکه وجود خطی با نام «خط عربی!» خود جای پرسش دارد، چرا که تا پیش از اسلام نشانی از وجود خط و دیوان و آموزش در میان عربها بویژه در میان عربهای حجاز دیده نشده است
نوشته شده توسط آزاده احسانی چمبلی

ادامه مطلب...

"یای اضافه" در واژگان منتهی به "ه"

زبان و ادب فارسی تا به امروز، روند ویژه‌ای را پیموده است. برای نمونه، آنچه در واژگان امروزین این زبان به چشم می‌خورد، دگرگونی از هجای «زبَر(فتحه)» به هجاهای «زیر(کسره)» و «پُشت(ضمه)» است(1)، که خود گونه‌ای دگردیسی را پیش روی ما گذارده است.
نوشته شده توسط مهرداد ایران‌مهر

ادامه مطلب...

کاربرد یای اضافه (ی) در واژگان فارسی

در دنبالۀ نوشتار «"یای اضافه" در واژگان منتهی به "ه"» که در تارنمای «ایران‌بوم» آمد، و پاسخی که دوست خوبمان علیرضا افشاری بران نگاشت، چند نکته را در اینجا بازمی‌گوییم.

نوشته شده توسط مهرداد ایران‌مهر  

ادامه مطلب...

سرزمین من - احمد علی دوست

از سرزمین من، چه قدر گل آفتاب رست.
کز بوی خوش مشام جان و جهان پر شمامه کرد.
آب و هوا و بستر صد رنگش،
دردانه ها به دامن این خاک پرورید،
بس طرفه آفرید و به تاریخ هدیه کرد.
و طی هزاره‌ها، در آسمان دانش و عرفان و معرفت
صدها ستاره ریخت و بر اوج ها نشست

ادامه مطلب...

تحشیه‌ای بر «جدانویسی» تا به کجا؟!

نوشته شده توسط مهرداد ایرانمهر   
پس از جای گرفتنِ نوشتاری با نام «جدانویسی تا به کجا؟!» بر روی تارنمای گرانسنگ ایران‌بوم، دوست خوبمان «علیرضا افشاری» دیدگاه‌هایی را بر آن نوشتار نگاشت.

ادامه مطلب...

آبیاری درخت زبان فارسی با آب آهک

زبان فارسی در سراشیبی تند سقوط قرار دارد، ‌و ما به این فاجعه بی‌اعتناییم؛ چندان بی‌اعتنا که اگر بزرگانی که می‌توان ایشان را آخرین بازماندگان استادان زبان و ادب فارسی دانست، در این باره سخنی می‌گویند و یا نوشتاری عرضه می‌دارند، سخن و نوشته‌شان فراگیر نیست و تنها به بخشی کوچک از گسترۀ خطرهایی که این زبان و ادبیات فخیم و جهان شمول را به فنا تهدید می‌کند،‌ محدود است.

ادامه مطلب...

قدیمی ترین نمونه شعر فارسی

قدیمی ترین نمونه «شعر» در مملکت ایران، «گاثا» یعنی سرودهای منظومی است که در آن ها زرتشت، پیامبر ایرانی، مناجات ها و درودهای خود را در پیشگاه «اهورا - مزدا» یگانه و بزرگ ترین خدایان و خالق زمین و آسمان عرضه داشته است.

ادامه مطلب...