یادگاری که در این گنبد دوار بماند

مرد نشسته و قفس را گذاشته جلویش. مرغ عشق سبز رنگ کنار جفتش توی قفس می‌چرخد. جعبه‌ای پر از پاکت روی قفس است. با صدای تقریبا بلند می‌گوید: «فال... فال... فال حافظ.» می‌ایستم؛ «آقا یه فال بدین.»
دوستم نگاهم می کند و می گوید: «مگه تو به فال اعتقاد داری؟ یعنی فکر می کنی حافظ هزار سال پیش بیکار بوده بنشینه درباره مشکلات امروز تو شعر بگه.» می خندم. پاکت فال را می گیرم سمتش. می گویم: «مساله اعتقاد نیست. این هم یک جور حافظ خواندن است دیگر. چه مشکلی دارد؟» پاکت را می گیرد و باز می کند.

حافظ زیستی

شاید از بنده که حافظ پژوه پیرسالی هستم و دیر سالی است که (دست کم بیش از 50 سال) درباره حافظ و شعرش قلم زده ام، این انتظار وجود داشته باشد که بگویم چرا چنین است.

تأثیر حافظ بر محیط ادبی بخارا و شعر نوین تاجیکستان

                                              چو شبنم از نفیر باد میرم                       بود کز قید غم آزاد میرم1
                                             چو من بیمار شعر حافظم کاش                      کنار آب رکناباد میرم
                

 

شعر حافظ تبلوری از فرهنگ ایرانی و اسلامی - لسان الغیب سرآمد غزلسرایان جهان

شعر حافظ از یک سو ریشه در فرهنگ کهن ایران زمین دارد و از دیگرسو با معارف اصیل اسلامی عجین گشته و شاید یکی از راز‌های ماندگاریش در تاریخ و فرهنگ ایران همین باشد.

شعر، دانش و زندگی سعدی

گلستان و بوستان ادبیات فارسی، نامی پرشکوه را فریاد می زند. نامی که قرن هاست شکوه فرهنگ، ادب و هنر ایرانی را بر زبان می آورد و جهانیان، نام او را به عظمت یاد می کنند و می ستایند. گلستان و بوستان او چونان شاهنامه؛ چه در گذشته و چه امروز، نقل مکتبخانه ها و مدارس بوده و هست.

عقل و عقلانیت در اندیشه مولانا در گفتگو با دکتر غلامرضا اعوانی

اشاره: اگر عقلانیت از هر جامعه‌ای رخت بربندد، خشونت و آشفتگی نخستین چیزی است که گریبان آن جامعه را می‌گیرد. عقلانیت، جامعه را آرام می‌سازد و همزمان آن را به تأمل در آسیبها و برآوردن امکانات جدیدی برای پیشرفت و تعالی سوق می‌دهد. در جامعه امروز جهانی عقلانیت یكی از نیازهای مبرم انسانهاست و خوشبختانه تاریخ فرهنگ و اندیشه ایران با وجود فرازونشیب‌های فراوانش، همواره هسته عقلانیت را در خود پرورده و بی‌تردید مولانا یکی از قله‌های استوار دفاع از خردورزی است. گفتگوی زیر در همین زمینه صورت گرفته است. این متن از پایگاه اینترنتی مؤسسه پژوهشی حكمت و فلسفه ایران برگرفته شده است.

در گرامیداشت اول اردیبهشت، روز بزرگداشت سعدی - سعدی و انسان گرایی جهانی

اول اردیبهشت، روز بزرگداشت سعدی است. نابغه ای که از عالی ترین آبشخورهای فرهنگی ایرانی – اسلامی سیراب شد ووالاترین یادگاران را در عالم معرفت انسانیت به بشریت پیشکش کرد .

زبان سعدی و پیوند آن با زندگی

سالها پیش از این در شیراز مینوطراز، کنگره‌ای برای بزرگداشت دو گویندۀ نامور شیراز، سعدی و حافظ، انعقاد یافته بود و نویسندۀ این سطور تیز افتخار حضور در آن کنگره را یافت و دو خطابه، یکی دربارۀ شیخ اجل و دومی در خصوص لسان‌الغیب شیراز بدان تقدیم داشت.

چهره حافظ در آیینه دیوان او

چهره حافظ، زندگی خصوصی و احوال شخصی و خلاصه زندگینامه او (از افسانه‌ها که بگذریم) تقریباً کاملاً ناشناخته مانده است.  شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی اوایل قرن هشتم به اغلب احتمال در شیراز به دنیا آمده و در 792ق در همین شهر از دنیا رفته است. روشن‌ترین چیزی که در مورد او می‌دانیم، تقریباً همین است! خود (در بیت چهارم از غزل 428)1 می‌گوید:

همایش حافظ به روایت ادب و هنر امروز - روز نخست

هادی مشهدی: بیستم مهرماه روز بزرگداشت‌داشت لسان‌الغیب حافظ شیرازی است. حافظ را می‌توان رفیق گرمابه و گلستان ایرانیان تلقی کرد، بدون اغراق می‌توان تاکید کرد  خانه‌ای در ایران نیست که دیوان او را بر طاقچه نداشته باشد و می‌توان گفت ایرانی سال تازه‌اش را بدون او آغاز نمی‌کند. انس ایرانیان با حافظ روز به روز فزونی می‌یابد و غزل روان او بیشتر در لایه‌های زیرین زندگی‌شان رسوخ می‌کند. این همه دلایلی اندک هستند برای تقلا بر شناخت روز افزون او.