این خانه قشنگ است ولی خانۀ من نیست

زنده‌یاد «دکتر خسرو فرشیدوَرد» - استاد زبان و ادبیات دانشکده ادبیات دانشگاه تهران - این چامۀ زیبا را بر روزگار کوچیدگان از وطن سروده‌اند. در گوشه‌گوشۀ این چامۀ دلاویز، رسن‌های ناپیدا، اما استوار بازگشت به هویت ملی و فرهنگی ایرانیان به چشم می‌خورد. این سرودۀ زیبا را با هم می‌خوانیم.

Register to read more...

تـرا ایـران می‎نـامم

ایران،
ترا، خوزستان می‎نامم
با نخل‎های سوخته،
و شهر‎های به خون خفته.
ترا که...

Register to read more...

چامه درباره پارسی 2 - (سعادت پنجشیری)

دریای مست مست روان است پارسی
امواج پرغریو کیان است پارسی

Register to read more...

چامه پارسی 3- پارسی را پاسداریم

من زبان پارسی را پاسداری می کنم
و بیان خویش را فرهنگ داری می کنم

Register to read more...

کجا رفتند ایران پرستان؟

به نام خداوند جان و خرد

به کوروش به آرش به جمشید قسم
به نقش و نگار تخت جمشید قسم
که ایران همی قلب و خون من است
گرفته ز جان از وجود من است
بخوانیم این جمله در گوش باد
چو ایران نباشد تن من مباد

Register to read more...

به یاد دکتر پرویز ورجاوند - سرودهٔ بانو توران شهریاری

Register to read more...

ای سرزمین من - سرودۀ بانو هما ارژنگی

شعر «ای سر زمین من» - سرودۀ بانو هما ارژنگی را می توانید با صدای شاعر در اینجا بشنوید و متن آن را در دنباله بخوانید:

Register to read more...

یک قطعه شعرنفیس درباره زلزله تبریز در سال1139ه.ق

قطعه شعری است از علی نقی اردوبادی در باره زلزله فاجعه آمیز تبریز در سال 1139 که طی آن هزاران نفر کشته شدند و بخش عمده ای از شهر ویران گشت.

Register to read more...

ستاره - زهره قیومی

ستاره آی ستاره از آسمون می‌باره

کوچیک، بزرگ و زیبا شادی برام می‌یاره

Register to read more...

هان ای دل عبرت بین

هان ای دل عبرت بین، از دیده نظر کن هان
ایوان مدائن را، آیینهٔ عبرت دان

Register to read more...

More Articles...

  1. نبرد آریوبرزن - سرودۀ بانو هما ارژنگی
  2. خدا - سرودۀ هانیه طالبی
  3. چامه برای ایران 21 - «سرزمین من ایران»
  4. به یاد شهیدان سی‌ام تیر
  5. دماوند- فریدون مشیری
  6. بعد از حافظ در گفتگو با دکتر محمد‌علی اسلامی ندوشن - 3
  7. دریاچه ارومیه - تازه‌ترین سرودۀ بانو هما ارژنگی
  8. رستاخیز کاوه
  9. تخت جمشید - سید محمدحسین شهریار
  10. سیمای علی (ع) در مثنوی